άσκηση


Θα ήθελα να είχα μια κόρη.Μικρή,άχαρη και θλιμμένη.Σαν τέρας.Με χέρια απαλά που να αθωώνουν όλες τις τύψεις για κάθε στραγγαλισμό.Μια κόρη να την προσέχω χωρίς να τη μισώ:δεν λένε πως όλοι οι γονείς θέλουν για τα παιδιά τους ό,τι δεν κατάφεραν ποτέ για τον εαυτό τους?Θα την πηγαίνω βόλτα τα χλιαρά απογεύματα,στην πόλη,ν'αναπνεύσει δυνατά τις χαμένες ζωές εκατομμυρίων ανθρώπινων πλασμάτων.Αυτό θα είναιτο οξυγόνο της.Θα την τρέφω με ψέματα μουχλιασμένα.Σαπισμένα,από τον πολύ καιρό που είναι φυλαγμένα στο ντουλάπι της κοινής λογικής.Παραμύθια για ανθρώπους με ψυχή δημοσίου υπαλλήλου που ερωτεύτηκαν το διευθυντή τους.Ή μάλλον,καλύτερα να βλέπει τηλεόραση.Αυτή τα ξέρει καλύτερα από μένα,αυτά τα παραμύθια.Θα περνάμε ήσυχα εμείς οι δύο.Θα την πλένω,γδέρνοντάς την με απέραντη αγάπη και θα με φτύνει στα μούτρα με την κάθε ευκαιρία.Θα της μάθαινα να κάνει τη μόνη δουλειά που ξέρω:πώς να οικοδομεί τον τάφο της.Όταν θα τελείωνε και το δικό της,ήρεμη πια,θα μπαίναμε πίσω,στο χώμα,και θα επικοινωνούσαμε στέλνοντας υγρά στοργικά φιλιά η μια στην άλλη με αλλόκοτες ρίζες και υπομονετικά σκουλήκια.

Πέννυ Μηλιά

22 σχόλια:

sigma είπε...

Πέννυ μου άρεσε πολύ.
Οι αντιστοιχίες του με την σημερινή ισχύουσα κατάσταση είναι εμφανείς.
Πληγωμένο γραφτό.
Καλημέρα Φαίδρα και Πέννυ.

Odiporos είπε...

Καλημέρα Πέννυ,


Απόκοσμο και αδυσώπητο όπως τόσες μας τόσες αλληλοεξαρτώμενες σχέσεις όχι αναγκαστικά γονικές...

Penny είπε...

Φαίδρα

"Πώς να ζεστάνει πια η κουβέρτα μας τόση παγωνιά
πώς να μας προστατέψει η πόρτα μας απ' όλη αυτήν τη νύχτα.
Ανάμεσά μας ρίχναν οι άνθρωποι το μεγάλο ίσκιο τους.
Τί θ' απογίνουμε, αγαπημένη;"

Από τον αγαπημένο σου
αντίδωρο στους αγαπημένους
που έγινε η απώλεια συνήθεια μας

Σε φιλώ πολύ
ανυπομονώ να σε δώ
Πέννυ

Penny είπε...

Σίγμα
χαίρομαι πολύ που σου αρέσει
δεν αρέσουν εύκολα τα πληγωμένα γραφτά, καλά το είπες.
γι αυτό ευχαριστώ διπλά

Πέννυ

Penny είπε...

Οδοιπόρε
μεγάλη συζήτηση αυτό που θίγεις
κι από αυτές που δεν γίνονται εύκολα ή δεν γίνονται ποτέ..
γι αυτό γράφονται ποιήματα
για όλα αυτά που δεν θα πούμε..

Καλό μας δρόμο
Πέννυ

άναρχες φλόγες Λίτσα Πατεράκη είπε...

Μου αρέσουν τα σκληρά πληγωμένα γραφτά γιατί είναι ρεαλιστικά.

Καλό Πέννυ,
ξέρεις να διαλέγεις Φαίδρα

Penny είπε...

Λίτσα, μπράβο και σε σένα που αντέχεις και δεν βιάζεσαι να κουκουλώσεις ότι μας χαλάει την μόστρα.
Ειδικά στις διαπροσωπικές σχέσεις είναι ακόμα πιο δύσκολο, αλλά το μόνο που αξίζει..
Είσαι κι εσύ σαν την Φαίδρα, γενναίο παιδί, Λίτσα..

Πέννυ

άναρχες φλόγες Λίτσα Πατεράκη είπε...

Η φίλη σου είναι υπέροχη Πέννυ!...

Φιλιά

Φαιδρα Φις είπε...

καλό μεσημέρι sigma
πληγωμένο και βαθύ...

μπράβο Πέννυ
αντέχεις?
αντέχω...

Φαιδρα Φις είπε...

οδοιπόρε μου
ευχαριστώ πολύ που είσαι εδώ

σε φιλώ

Φαιδρα Φις είπε...

Πεννάκι τι έκπληξη είναι αυτή!
γιατί δεν μου το είπες ότι θα
γινόσουν μπλε σήμερα?
πολύ χαίρομαι
σαν παιδί
πολύ πολύ!

φιλάκι

Φαιδρα Φις είπε...

Λίτσα σ'ευχαριστώ πολύ
είσαι καλή και γενναιόδωρη

αγκαλιά

ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ είπε...

Πέννυ Μηλιά, είναι εμφανής ο συμβολισμός, αλλά νομίζω... πως υπάρχει μέσα μας όλη εκείνη η ανατροπή που μπορεί να γίνει, σαν το θελήσουμε Η υπέρβαση των δυνατοτήτων μας. Καλό σου βράδυ.

Βασίλης είπε...

Σκοτεινή και μόνη
Άσκηση θάρρους
Άσκηση ετοιμότητας
Άσκηση άλυτη,…

Μια ζωή τάφους
Μια ζωή ρόλους
Μια ζωή κρότους
να τρομάζεις, να ξέρεις και να πηγαίνεις
μια ζωή να μην μπορείς να ανασάνεις στον αέρα της ελευθερίας
Μόνο στην έλλειψή της υπάρχεις
Σιωπή ένοχη και προμελετημένη
Συνδεδεμένη με το καλώδιο
Παίρνεις πρωινά μηνύματα
Προσταγές και υπονοούμενα
Κι σκυτάλη περνά αθόρυβα κι επιβεβλημένα
Μέσα από παραμύθια άσπρα νυφικά πρίγκιπες
Και οικιακά,…
Κι απέναντι
μόνο η μοναξιά
Χαρακίρι και πορεία αντίθετα πια,…

Αυτή την άσκηση ο δάσκαλος ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΤΗ ΛΥΝΕΙ!!!
…………………………………………………………………………………………………………
Σήμερα ήρθαν να με επισκεφτούν δυό τέτοιες κόρες
Απ’ αυτές που οι μαμάδες τους 18 χρόνια, χτένιζαν τα ίσα μακριά μυαλά τους κάθε μέρα με προσοχή και επιμέλεια,…μη ξεφύγουν μακριά απ’ τον τάφο,…
Μη λοξοδρομήσουν
Δύο νέες Δασκάλες,… και μου είπαν
-Τους Μισώ δάσκαλε
Δεν μπορώ να τους βλέπω
Δεν μπορώ να γιορτάζω
Δεν μπορώ να στολίζω
Δεν μπορώ να αγοράζω
Δεν μπορώ τα βράδια μόνη να γυρίζω
Δεν μπορώ να τους φοβάμαι
Κι ας με ψέκαζαν στο ένα μέτρο
Ας με χτυπούσαν πεσμένη στα πλευρά,…

Δεν μπορώ να θυμηθώ πως ήμουν πριν
Κι ήρθαμε εδώ να κουβεντιάσουμε με το δάσκαλο
Γιατί η μαμά; τι να καταλάβει η μαμά;
Που τίποτα δεν πιστεύει πια αν δεν το δείξει η τηλεόραση,…

Κι εγώ έκλαψα σιγά
Σώπασα
Χαρούμενος , πληγωμένος και ανήμπορος
…………………………………………………………………
Ήθελα μαζί σας να τα μοιραστώ
Καλημέρα Πέννυ
Καλημέρα Φαίδρα

Penny είπε...

Δεν είμαι Δεν είμαι μπλογκερμπλογκερ Δεν είμαι μπλογκερ Δεν είμαι μπλογκερΔεν είμαι μπλογκερ Δεν είμαι μπλογκερ Δεν είμαι μπλογκερ!

Κύριε πρόεδρε ομολογώ
το έκανα κατα λάθος
αυτός ο Χ2 φταίει που πρέπει για να αναρτήσεις σχόλιο να είσαι κάποιος..
πάτησα κι εγώ να γίνω κάτι και έγινα μπλέ!
Κύριε πρόεδρρε δεν το ήθελά αλήθεια σας το λέω, εγώ να, να πώ την γνώμη μου ήθελα.
Ναι έχετε δίκιο, ξέρω μιλάω πολύ αλλά να γίνω μπλε;μπλε;έλεος!πως θα βγώ έτσι έξω τώρα;
Αλλωστε εγώ είμαι παιδί καλής οικογενείας με έχει υιοθετήσει η Φαίδρα, ξερετε. Ναι βέβαια, η Φαίδρα Φις..
Σας παρακαλώ κύριε πρόεδρε απαλλάξτε με από τις κατηγορίες και ξανακάντε με απλή Μηλιά..
Ευχαριστώ

Πέννυ

Φαιδρα Φις είπε...

Σοφία μου καλημέρα
δίκοπο μαχαίρι αυτή η υπέρβαση...

σε φιλώ

Φαιδρα Φις είπε...

Βασίλη μου καλημέρα
καλά έκανες και τα είπες
μέσα απ'το μοίρασμα διαυγάζουν οι
πιο αληθινές σχέσεις

συγκινητικό δεν είναι?

σε φιλώ καλέ μου

Φαιδρα Φις είπε...

Πεννάκι!
αθώα!
αθώα!

φιλάκι

Penny είπε...

Βασίλη,
σε νιώθω απόλυτα.

Απασχολούμαι και εγώ στην εκπαίδευση και έχω σταθεί πολλές φορές ανήμπορη στη μέση του χάσματος που χωρίζει τις γενιές αλλά και τους γενναίους..

Κάθε φορά που νιώθω ανήμπορη θυμάμαι τους λιγοστούς αλλά απίστευτα σημαντικούς δασκάλους που στέκονταν δίπλα μας όταν ήμουν εγώ μαθήτρια και παίρνω θάρρος..

Γιατί και μόνο η στάση είναι σημαντική και περισσότερο καθοριστική από όσο πολλές φορές νομίζουμε..

"Μέσα στο φως φτάνουν εκείνοι
που μπορείς να τους συγκινήσεις
να τους διασκεδάσεις
να τους αλλάξεις"

Το χει γράψει Ο Μπρεχτ για το θέατρο, αλλά νομίζω οτι ταιριάζει και στους μαθητές..

Σε ευχαριστώ..
Πέννυ

Φαιδρα Φις είπε...

καλημέρα Πεννάκι

Penny είπε...

Καλημέρα φαιδρούλα..

Πέννυ

Φαιδρα Φις είπε...

καλό μεσημέρι Πεννούλι...