ΕΝΤΡΟΠΙΑ


Θα πιω να μεθύσω ,
να μη μπορώ ν’ ανασάνω ,
να μην έχω πια στρώμα για ύπνο.
Θα υποβάλλω σε μένα
φθορά μεγαλείο ,
στο μυαλό κατηφόρα .

Δεν θέλω επιχειρήσεις αναστήλωσης:
ιατρικές συνταγές , ορούς νοσοκομείων ,
ή κολάσεις ψυχιατρικών θαλάμων .
Θα επιδεινώσω την αρρώστια μου
να μη μπορώ ν’ ανασάνω ,
στο μυαλό μου να χάνομαι ,
στο κρεβάτι να καίγομαι .

Άσε άλλους να φτιάχνουν
ισχυρούς καταψύκτες
να μη σαπίζουν τα κρέατα ,
να μη βρωμίζουν ιδέες ,
που σωρός κρεμασμένες
στα εθνικά κρεοπωλεία
αυνανίζονται , ιδρώνουν,
τελικά επιβιώνουν
στων βουνών τις κεραίες ,
στων κομπιούτερ τις μνήμες.
Άσε άλλους να φτιάχνουν
κρατικούς καταψύκτες
να μη σαπίζουν τα πτώματα.

Εγώ θα πιω να μεθύσω,
να μη μπορώ ν’ ανασάνω ,
να μη μπορώ να κουνήσω .
Το μυαλό μου σε δίνη

θα διαλύει δομές .
Μ’ ένα βλέμμα φωτιά
θα γυρνάω στους δρόμους
έτοιμος να αρπάξω
απ’ το λαιμό τον καθένα .
Έτοιμος να ξαπλώσω
στη μέση του τρόμου ,
στο λιβάδι των stop ,
στ’ ανθισμένα φανάρια ,
να περάσει από πάνω
με μεγάλη ταχύτητα
ένας οίκος τυφλών,ένα ίδρυμα -νεότης ,
μια ομάδα του μπάσκετ
ένα νέο σχολείο ,ένα σύστημα υγείας ,
ένας βρεφονηπιακός σταθμός ,
ένα άσυλο φρενοβλαβών ,
μια θεόρατη πόλη ,
να με κάνει συντρίμμια
κι ούτε καν να σκεφτεί
να πατήσει το φρένο .

Να περάσει από πάνω
μια θεόρατη πόλη
μια τεράστια κατάψυξη ,
μια δομή προς την τάξη ,
μια μαθηματική ακρίβεια ,
μια γωνία 2π ,
μια ριπή ορθολογισμού ,
ένας ψηφιακός κινητήρας ,
πέντ’ έξι πανεπιστήμια ,
μία τέλεια κατάψυξη
ενός τέλειου προγράμματος .

Κι εγώ ,που τόσα χρόνια τις έφτυνα
και κρυστάλλωνε το σάλιο μου,
και γινόταν ένα μ’ αυτές
κι ενώ έμπαινα σαν ήλιος
στους πάγους τους ,
κατέληγα μαύρη πέτρα , κρύα ,τώρα …

Τώρα θα πιω να μεθύσω ,
ν’ ανέβει ο πυρετός μου,
ν’ ανέβει η αταξία μου ,
να φλέγομαι ολόκληρος ,
σαν κούτσουρο θανάτου
και θα ρουφήξω τη φωτιά ,
τον μέσα μου αέρα .

Ύστερ’ αργά θα αδειάσω
τα γεμάτα πνευμόνια μου
μ’ ένα χούουουουυ …
κατάμουτρα στους καταψύκτες.

Και θα λιώσουν οι πάγοι τους όλοι
θα φανούν των αιώνων
και του αιώνα τα πτώματα .
Θα ξεφυσώ ώρες πολλές ,
ίσως μέρες και χρόνια .

Θα καούνε οι μνήμες
και σκουπίδια θα γίνουν
οι δομές τους της τάξης .

Και όχι πως δεν ήταν
καλό τους το πρόγραμμα
ή πιο ξύπνιος εγώ
ή πως έκαιγε τόσο
η στερνή μου εκπνοή
μα γιατί , μα γιατί
θα’ χα πιει να μεθύσω
και γιατί
η πορεία προς την τάξη

είν’ ο άκαρπος δρόμος
της άνοιας του νομοθέτη ,
και της παράνοιας του φύλακα .
Η πορεία προς τη φθορά ,
την αταξία ,είν’ ο αιώνιος δρόμος
της διάνοιας της φύσης
και της φύσης
της διάνοιας του ανθρώπου .



Το ποίημα Εντροπία ανήκει στον Αλέξανδρο Ανδρουλάκη-
Σολωμάντζαρο,όπως λέει ο ίδιος έχει γραφτεί πριν από πολλά χρόνια.

Αλέξανδρε ευχαριστώ.



16 σχόλια:

αμαλία είπε...

Σολωμάντζαρε,σε παρακολουθώ πολύ καιρό.Μην πιστέψεις ότι επειδή δεν σου αφήνω σχόλιο δεν σε διαβάζω.Το ποίημά σου αυτό,είναι το καλύτερό σου για εμένα και την ταπεινή άποψη μου.Διαβάζοντάς το πέρασαν από πάνω μου όλα εκείνα που εύχεσαι να περνούσαν πάνω από εσένα.Και ξέρεις κάτι?Επέζησα.Και ξέρεις γιατί?Γιατί την δύναμη αυτή μου την έδωσαν οι στίχοι σου.Το καλύτερο όλων είναι ότι γράφτηκε και πολλά χρόνια πριν όπως λέει η Φαίδρα στο σημείωμά της.Είμαι εξαιρετικά ευτυχής που έγραψες αυτό που έγραψες και που το βλέπω αναρτημένο εδώ.Συγχαρητήρια φίλε!
Όπως βλέπω και εσύ επέζησες μετά από αυτό.Παρηγορητικό και προπάντων δίκαιο!Ύμνος σε όλα τα χαμένα...
Σε χαιρετώ με θάρρος και τόλμη!

Φαιδρα Φις είπε...

Αμαλία σ'ευχαριστώ που έγραψες κι εδώ
ευχαριστώ που ένιωσες βαθιά
ευχαριστώ που καταλαβαίνει συγχρόνως...

ναι,τίποτα δεν είναι τυχαίο!

τελικά όλα είμαστε εμείς.

σε φιλώ

άναρχες φλόγες Λίτσα Πατεράκη είπε...

Φίλε, θα σε πω Σολωμάντζαρε, γιατί το ψευδωνύμο είναι η αλήθεια για ΄μας...
Ήπια μαζί σου και μέθυσα!...
Χρόνια τώρα...πολλά... Τους στίχους σου τους είχα ρυθμό στην ψυχή μου,
δεν μπόρεσα ποτέ να τους χαράξω έτσι όπως άξιζε.
Εσύ το έκανες!
Κι επειδή δε φορώ καπέλο για να σου βγάλω, σε τιμώ μ' ένα ευχαριστώ!...

Συγχαρητήρια φίλε!
Συγχαρητήρια Φαίδρα για την τέλεια επιλογή σου!

Φιλιά άναρχα και πυρωμένα

Φαιδρα Φις είπε...

Λίτσα,καλή μου φίλη
κι ευαίσθητη

ευτυχώς που δεν τρέμεις μπροστά στη ζωή

όμορφη ψυχή έχεις...

ευχαριστώ χίλια

Βασίλης είπε...

Αλέξανδρε Ανδρουλάκη
Σολωμάντζαρε
Καλώς σε βρίσκω
Με μια πελώρια αγκαλιά
Θέλω να σ’ αγκαλιάσω
Τα χέρια να σου φιλήσω
Γιατί τώρα ξέρω πως είναι οι Ποιητές του Μέλλοντος

Σ’ ευχαριστώ βαθιά κι ανθρώπινα
Ειδικά σήμερα

Ένας οδοστρωτήρας
Αλήθειας Οργής και Αισθημάτων
Ω! Άπειρη Θάλασσα
Μια ατελείωτη γωνία 2κπ
Κάθε φορά που το διάβαζα
Να με καίει και πιο πολύ
Να με κατακτά και πιο βαθιά
«Θα καούνε οι μνήμες
και σκουπίδια θα γίνουν
οι δομές τους της τάξης .»

το τέλειο πρόγραμμα
η τέλεια δική μας άγνοια
η ατέλεια του νομοθέτη
η μικρή τελεία του φύλακα

Ω! Ποιητή
Πυρπόλησε τη σαλεμένη τάξη τους

«…η πορεία προς την τάξη
είν’ ο άκαρπος δρόμος
της άνοιας του νομοθέτη ,
και της παράνοιας του φύλακα .
Η πορεία προς τη φθορά ,
την αταξία ,είν’ ο αιώνιος δρόμος
της διάνοιας της φύσης
και της φύσης
της διάνοιας του ανθρώπου .»

έτσι θα ξεκινούν τα βιβλία
των Μαθηματικών και της Ποίησης
στην Αταξία της αταξικής μας Κοινωνίας

Ευχαριστούμε Αλέξανδρε

Φανατικός της Αλήθειας σου από σήμερα

Φαιδρα Φις είπε...

Bασίλη κι εγώ σ'ευχαριστώ που είσαι εδώ,
βαθιά και ανθρώπινα επίσης

δεν με απογοητεύεις ποτέ λοιπόν

δεν αντέχεται να παλεύεις και οι άλλοι να χαζεύουν...
ξεστόμισαν τόσο υπερθετικά λόγια

τώρα όλα εξαντλήθηκαν

κι εμείς μοιάζουμε οι δυσπροσαρμοστικοί...

ναι,το άκουσα και αυτό

έπρεπε να μη μιλάμε
να αφεθούμε μόνο σε μικροπάθη
που μπορούν όλοι να τα υποστηρίζουν από τον καναπέ

να παίζουμε σπασμένο τηλέφωνο...

Ανώνυμος είπε...

"δεν αντέχεται να παλεύεις και οι άλλοι να χαζεύουν...
ξεστόμισαν τόσο υπερθετικά λόγια

τώρα όλα εξαντλήθηκαν

κι εμείς μοιάζουμε οι δυσπροσαρμοστικοί...

ναι,το άκουσα και αυτό

έπρεπε να μη μιλάμε
να αφεθούμε μόνο σε μικροπάθη
που μπορούν όλοι να τα υποστηρίζουν από τον καναπέ

να παίζουμε σπασμένο τηλέφωνο..."

Ναι, ναι έτσι νιώθεις, σαν συσκευή τηλεφώνου όταν δεν έχουν ακόμα εφευρεθεί οι πρίζες

εξωγήινος,out of space

για να μην μιλήσω πάλι για περιθώριοποίηση μιας και είναι τόσο ντεμοντέ όλα αυτά..

είναι σαν να έχει κάποιος να έχει εφεύρει το τηλέφωνο την προιστορική εποχή..
κάθεσαι εκεί και μουλιάζεις στην βροχή..βουβή, σαν τον μακάκα..

εντάξει παιδιά όλα οκ
πάμε για χριστούγεννα,ψήφο κι εκλογές..

Σόλο στα χω πεί για το ποίημα σου αυτό:
το έχω ερωτευτεί..

Πέννυ

Φαιδρα Φις είπε...

Πεννάκι άργησες...

ευχαριστώ πολύ που επανέλαβες ολόκληρο σχεδόν το τελευταίο μου σχόλιο και το εννοώ

δεν είναι λίγο
θέλει εμπέδωση ισχυρή αυτή η κατάσταση

αχ,να έρθουν βράδια καταλυτικά
τότε που θα μπορούμε να συναντηθούμε όλοι μαζί

χωρίς λόγια να βγούμε στους δρόμους

και τέτοια ποιήματα να είναι ο μυστικός Τύπος της Αντίστασης

φιλάκι Πέννυ Μία

ελπίζω να μη σου ξανακολλήσει ο υπολογιστής

quartier libre είπε...

@
καλησπέρα
από μία ακόμη
ΔΥΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΙΚΗ :)

EVISSA είπε...

το να διαλέγεις ανάμεσα σε σωρούς ετερόκλητων θησαυρών κι απορριμάτων για να ανδείξεις το εξαίρετο είναι τέχνη που επίσης χειρίζεσαι έξοχα. Σολωμάντζαρε τα σέβη μου ΥΠΟΚΛΊΝΟΜΑΙ

Φαιδρα Φις είπε...

quartier
καλώς ήρθες τρυφερή μου "δυσπροσαρμοστική"...

σ'ευχαριστώ πολύ

σε φιλώ και σου λέω καλημέρα

Φαιδρα Φις είπε...

evissa,
πάντα έχεις ευγενικά και ζεστά λόγια
να μου πεις...

είσαι καλή και αγωνίστρια

ευχαριστώ

σε φιλώ καλή μου

Φαιδρα Φις είπε...

σολωμάντζαρε καλέ μου φίλε
σου τα έχω πει για το ποίημά σου αυτό
μόνο που θέλω να προσθέσω και κάτι άλλο
όπως είπα και στη θάλασσα τις μέρες αυτές διαβάζω Γιώργο Χρονά

χθες βράδυ όπως τον ξαναδιάβαζα-έχω χάσει το μέτρημα-
στάθηκα στον "μονόλογο της ταξιθέτριας" που μου θύμισε το ποίημά σου,
για την ακρίβεια,βρήκα εξαιρετικές ομοιότητες και θέλω κάποια από τα σημεία του,να τα αφήσω κι εδώ,αν μου επιτρέπεις,
άκου...

"με το φακό θα σας πυροβολώ στο σκοτάδι,
θα σας ανοίγω τρύπες στα παντελόνια,στα πουκάμισα τρύπες θα σας ανοίγω
από μέσα τους θα βγαίνουν οι πνιγμένες σας φωνές,
οι γυναίκες σας δίχως μαλλιά απ'το βυθό θα βγαίνουν
θα τους φωτίζω το διάδρομο,αυτά τα σκαλιά της αποθήκης
να μη γυρίσετε το κεφάλι στο σκοτάδι,θα φωνάζω.
το πρόσωπό σας θα χάνετε στα νερά.στο βάθος θα περνούν οι τακτοποιημένοι σας συγγενείς.οι ανίδεοι φίλοι σας
τότε θα σας καρφώνω στα μπροστινά καθίσματα.θα καταργώ τις λέξεις σας.
σε προγράμματα στερεότυπα τυπωμένα σε χιλιάδες θα καταργώ τη ζωή σας."

Φαιδρα Φις είπε...

"κοιμηθείτε ξαγρυπνώ με το φακό στην πόρτα.σαν σκύλος στο σκοτάδι ξαγρυπνώ
κοιμηθείτε εσείς παιδιά μου στα καθίσματά σας κοιμηθείτε
κοιμηθείτε ναύτες,αεροπόροι,λούστροι,στρατιώτες μιας άλλης στρατευμένης χώρας
ενός άλλου τόπου κοιμηθείτε[...]
έχω ευχάριστα νέα.έξω βρέχει.χαλάει ο κόσμος.καθίστε στα καθίσματά σας έξω βρέχει.
αυτά τα σινεμά υπήρξαν ιατρεία,αναρρωτήρια.τηλεφωνικοί θάλαμοι.ψυχιατρεία.
άγνωστοι στρατιώτες πένθιμων καιρών,μαύρων ημερών.
ανύπαρκτοι οι σκηνοθετημένοι βίοι στην οθόνη.μια πρόφαση για να συναντηθείτε
κάτω από την ίδια διαδήλωση,την ίδια σιωπή να συναντηθείτε
αυτή η γυναίκα στο πανί κρατάει ένα μικρόφωνο,ένα μαχαίρι
είναι η ονείρωξη η χθεσινή.αυτή που θά'ρθει
δε θέλω χρήματα.ούτε δεκάρες
τα προγράμματά σας δεν τα ορίζω εγώ
δεν τα τυπώνω εγώ
Άλλοι
Άλλοι."

solomantzaros είπε...

Κατ΄αρχήν να ευχαριστήσω τη Φαίδρα για τη φιλοξενία της.
Η παρουσία μου εδώ με τιμά.
Να ευχαριστήσω και τους υπόλοιπους για τα καλά τους λόγια.
Με αφνιδίασε βέβαια μια τέτοια αποδοχή και τέτοιες εκδηλώσεις θαυμασμού.Αυτό σημαίνει πως έχουμε ανάγκη απο περισσότερη ...μπίτνικ λογοτεχνία.
Ναι θυμίζει τον Χρονά αν και δεν το έχω διαβάσει αυτό που αναφέρεις (ούτε κι αυτός εμένα φυσικά).
Εγώ περισσότερο είχα στο μυαλό μου τους στίχους των μπίτνικ και τα παραληρήματα του Τζιμ Μόρισσον.
Όχι πως η μέθη που αναφέρω δεν έπαιξε κι αυτή το ρόλο της.
Είναι μια έκφραση αγανάκτησης αλλά η προτεινόμενη δράση αν ειδωθεί κυριολεκτικά ως στάση ζωής και δράσηςτου ατόμου, μάλλον το υποκείμενο θα οδηγήσει στη φθορά παρά το σύστημα με το οποίο θέλει να τα βάλει. Αν βέβαια το άτομο γίνει ομάδα που μεγαλώνει μπορεί να προκαλέσει μια φθορά στο σύστημα. Επειδή όμως η καλή οργάνωση και τα αποθέματα ενέργειας είναι ιδιότητες των "συστημάτων" αυτοί που τα βάζουν μαζί του δεν τις διαθέτουν και η φθορά είναι αναπόφευκτη κατάληξη.
Εκτός κι αν βρεθούν άλλοι τρόποι πάλης που να μην απαιτούν σπουδαία οργάνωση (πχ ανυπακοή σε όλα αλλά ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ).Δεν ξέρω πόσο μακριά είμαστε απο τέτοιες λύσεις.
Μέχρι τώρα πάντως οι καταψύκτες τους δουλεύουν μια χαρά. Κατά καιρούς μικροπροβληματάκια βρίσκουν τρόπους και τα επιδιορθώνουν.
Αυτά για την ώρα και πάλι σας ευχαριστώ.

Φαιδρα Φις είπε...

solomantzare,δική μου η τιμή και η χαρά

με δύναμη και συνείδηση προχωρούμε
δεν έχουμε κάτι να κρύψουμε

διάφανοι.

δεν φοβόμαστε

δεν τρομάζουμε μπροστά στην αληθινή ζωή

σ'ευχαριστώ που μου επέτρεψες να αναρτήσω αυτή την ανατρεπτική σου ποίηση

το έχω δηλώσει και σε σένα και εδώ
-όπως και όλοι-
για μένα είναι το καλύτερό σου

καλημέρα
σε φιλώ