Η αριάγνη, ο μανώλης και τα κορίτσια


Και τι νομίζεις θα κάνει κι αυτός; Άλφα, βήτα, γάμα, όπως όλοι μας.
Μ’ αρέσει να κρατάω επαφή με όποιον χωρίζω. Με βοηθάει να τον ξεπεράσω.
Μα είναι τόσο σύντομη η ζωή, τόσο σύντομη.
Σιχαίνομαι την «
γυναικεία λογοτεχνία», ποτέ δεν τα φτιάχνω με καλλιτέχνες.
Αφού συμφωνήσαμε στο πρωταρχικό ερώτημα -του μπι- εν ευθυμία, ετέθη το αμέσως επόμενο,

Γαβριηλία

ή Σαλομέ.
Ξέραμε πως κάποιο ζώο είχε πεθάνει.
Οι ξένοι πιο κοντά από ποτέ.
Ο μανώλης με ερωτεύτηκε μια φορά, στα 18 του.
Από τότε φτιάχνει χάρτες, μονοπάτια, βιβλία απ΄ την τσέπη του, μήπως και τον βρω.
Του είπα να με αφήσει στη
Νάξο , να μου φτιάξει μια πόρτα να χωράνε οι κούροι.
Εκείνα τα κορίτσια λάθος μονοπάτι πήρανε στον Ζα, στις Μέλανες και βγήκαν στην παράδεισο, τη στέρνα και τις καλαμιές.
Γρήγορα στείλτες πίσω στα τουριστικά και τις σεζ λονγκ,
μην κλαίς πάλι, θα ξεχάσουν.
Γελάστηκαν, νόμισαν μια δρασκελιά το απέναντι νησί, οι λεύκες.
Λάθος μονοπάτι πήρανε μέσα απ΄την θάλασσα, λάθος, ολότελα.
Δεν έφτιαξες το χάρτη με της θάλασσας τα μονοπάτια ακόμη, τις μπέρδεψαν τα πλοία, έτσι όπως σκίζουνε στα δύο τα νερά,
νόμισαν οτι μπορούν, οτι μπορούσαν να είναι πλοία που φεύγουν, έτσι νόμισαν. Γελάστηκαν, αυτό είναι, γελάστηκαν.
................
Νύχτωσε τώρα, το κάστρο, τον χορό.
Ένα λαγούτο.
Ήρθε το ξενοδοχείο πανόραμα, ήμαστε λέει ευχάριστη παρέα, και μου έπιασε το πόδι.
Εμείς; Κοιταχτήκαμε. Εμείς;
Στο δεύτερο κρασί βάζουμε τα κλάματα, σαν παλιοί βαρελοφρόνες.
Στην τρίτη μπύρα διαλέγουμε
κάυση ή ταφή και μοιράζουμε υπάρχοντα και καθήκοντα μετά θάνατον.
Έλα, θα γδυθείς τα βρεγμένα και θα σε βγάλω αναμνηστική στην πέτρινη αγκαλιά του.

τρίτη μπύρα

11 σχόλια:

enfant raté είπε...

Πολύ καλοκαιρινή ανάρτηση Πέννυ. :-)

Κάποιος κάποτε μου είχε πει για τη Νάξο ότι είναι τόπος όπου αξίζει να πεθάνεις, και είχα απορήσει. Οπότε μου εξήγησε, ότι στους τόπους που αξίζει να ζεις, αξίζει και να πεθαίνεις.

Penny είπε...

καλώς το το παιδί!
μας έλειψες..
χαίρομαι που βγήκε καλοκαιρινή γιατί γράφτηκε υπό τον ήχο ασταμάτητης βροχής..
σε πείσμα της όμως ακολούθησα το καλοκαιρινό πρόγραμμα:πεζοπορία, εκδρομές, θάλασσα. και ιδού τα αποτελέσματα:)
ωραίο αυτό που είπε ο φίλος σου.
οπότε μπορεί να μην έχει να κάνει με εμάς και τα διλήμματά μας, ίσως να φταίει το νησί..
φιλιά!

Creep είπε...

Η ανάρτησή σου με άφησε μπερδεμένη... ωστόσο, ήταν όμορφη. Ενδιαφέρουσα.
Καλημέρα...

Penny είπε...

creep
ευχαριστώ!
έχεις στην διάθεσή σου τον καλλιτέχνη να τον ρωτήσεις ότι θέλεις:)
συχνά το μπέρδεμα είναι μέσα στο..πρόγραμμα για όλους.
καλημέρα και σε σένα!

το μουνι και ο μπυρας είπε...

πολύ καλό.αν και αυτό το "του μπι" είναι επικίνδυνο και σχεδόν μας φέρνει σε αμηχανία...τα επόμενα διλήμματα έχουν περισσότερο ενδιαφέρον.

φιλιά πέννυ,και συγνώμη για ότι σε έφερε σε δύσκολη θέση...

βασίλης

Φαιδρα Φις είπε...

Πεννούλα το κείμενο είναι καταπληκτικό!
αυτό που με γοητεύει είναι οι ελιγμοί ανάμεσα στον υπερρεαλισμό του και στην πραγματικότητα

νομίζω πως είναι από τα καλύτερά σου λόγω αυτού του συγκερασμού
που σε συνδυασμό με τη διατύπωση...
φτιάχνει την τέλεια υπέρβαση!!

ενθουσιάζομαι!
μπράβο!!

φιλάκι
τηλεφωνάκι

Penny είπε...

βασίλη
ευχαριστώ.
το του μπι είναι ανάλογο με τις απαντήσεις στις επόμενες ερωτήσεις, και η αμηχανία δεν είναι ότι χειρότερο μπορεί να συμβεί.
συγνώμη δεκτή..

Penny είπε...

φαίδρα
ευχαριστώ, το ξέρω οτι σου πάει αυτό το στυλ και οτι θα σου άρεσε! στεναχωρήθηκα που δεν μπορούσες να στο στείλω νωρίτερα..
δεν πειράζει, φτάνει που σε ενθουσίασε!)

Ναύτης είπε...

αχμ...
ωφου...
δεν περιγραφω άλλο...
δύσκολο να σχολιάσεις τέτοιο κείμενο
βασανιστικά δύσκολο σαν να προσπαθεις να εξηγήσεις την ακριβή γεύση από το σορμπε αγριοφράουλα...
χμ, την ίδια γεύση αφήνει πάντως

χαίρε

Penny είπε...

ναύτη
μέσα είσαι!
ομολογώ, παρέλειψα τις φοβερές φράουλες με ζάχαρη και λικέρ στο ταρατσάκι.. τώρα για άγριες δε νομίζω, μου φάνηκαν απόλυτα εκπαιδευμένες!)
οι "αγριοφράουλες" δε, είναι από τις αγαπημένες ταινίες του αγαπημένου μου Ινγκμαρ!

χαρά και σε σένα

Ναύτης είπε...

προσωπικα αγαπημένη μου είναι η Ίνγκριντ...

φυσικα και ο δάσκαλος...

:)