έτσι κι αλλιώς είμαστε μια σπατάλη

original photo by Φαίδρα Φις
Πάρνωνας
processing by "phallus de granit" ***


Τα όνειρα του δέντρου είναι φωτιά

Η φωτιά δεν ξεχνάει να τραφεί

Οι φλόγες είναι η υπενθύμιση του νερού

Η φωνή της φωτιάς δεν καίει, τραγουδάει ελεύθερα

Χίλιες χρυσές γλώσσες η φωτιά τραγουδά

Όλη η ζωή ενός κορμού πριν καεί, ήταν ύπνος

Ένα μόνο κλαδί δεν μπορεί να ταίσει μια φωτιά



~
Γιατί ο πόνος;
Γιατί ο πόνος περνά μέσα απ' τα σπλάχνα
και τα συντρίβει, λεπτή σκόνη, λεπτή κλωστή.

Είσαι ζωντανός;
Ο πόνος το ξέρει.Τι με ρωτάς;
Ρώτα εκείνον.

Μου κάνει παρέα τη μέρα
Τη νύχτα με κοιμίζει
Δίπλα μου περπατά
Το χέρι μου κρατά σφιχτά μην του ξεφύγω
Το κεφάλι μου μαγκώνει στα δυό του μπράτσα.

Γιατί ο πόνος;
Γιατί ο πόνος με ξυπνάει από το όνειρο της ζωής
Γιατί ο πόνος φυσάει την ζωή μου από δω κι από κεί
Κι όπου με στρέφει στρέφω, υπνωτισμένο στάχυ, κεραία του βυθού.

Γιατί ο πόνος;
Γιατί είναι η λίμνη
Γιατί είναι η πόρτα
Γιατί είναι ο δρόμος της ύπαρξης
Γιατί αυτός ρωτά και αυτός απαντά την κάθε ερώτηση.


~
Στο σώμα μου μια μηχανή
Χάνω το σήμα.


Πέννυ Μηλιά


























***phallus de granit,χίλια ευχαριστώ!

36 σχόλια:

ευ Α γγελία πατεράκη είπε...

"έτσι κι αλλιώς είμαστε μια σπατάλη",

αλλά και υποθήκη του αύριο...

Πέννυ μου αγαπημένη,
σοφές οι κουβέντες σου!

Φαίδρα μου αγαπημένη,
η φωτογραφία σου πολύ καλή!

Σας φιλώ και τις δύο
και σας σκέφτομαι

Sταυρούλα είπε...

Ο πόνος θρέφει δυνατά παιδιά.
Επιλέγει τους φίλους του με αυστηρά κριτήρια.
Τους αναγνωρίζει, τους αξιολογεί κι ύστερα τους χαρίζει τα δώρα του.
Τους κάνει ΓΕΝΝΑΙΟΥΣ, ΜΕΓΑΛΟΥΣ και ΜΕΓΑΛΟΨΥΧΟΥΣ.
Κι όσο πιο άξιος είναι κανείς, τόσο πιο πλούσια τα δώρα του πόνου.
Ένας «διακριτικός» φίλος, μου είπε κάποτε πως τον πόνο πρέπει να τον ευγνωμονούμε.

Κι ο Καπετάνιος μου πιστεύει πως αληθινή αδερφή ο πόνος μ’ έκανε.
Εύχομαι απ’ την καρδιά μου
Ο πόνος να σας φερθεί τρυφερά κι ευγενικά.
Ανάλαφρος να ‘ναι σαν της μανούλας σας το μάλωμα.
Σαν το τσίμπημα του τριαντάφυλλου.
Σαν το μαστίγωμα της νιφάδας του χιονιού.
Ο πόνος σας να ‘χει μόνο μικρά -οος( όπως τέλος ).
Ποτέ Π (οι ) Ν (ή ).
Όμορφη μέρα
Εύχομαι.

fragolino είπε...

Ευτυχώς που η φωτιά η "όμορφη" μας τρέφει με όνειρα..

η φωτογραφία υπέροχα μας χαρίζει λίγη νοσταλγία στο ζεστό καλοκαίρι..καλό καλοκαίρι και επικίνδυνο
φιλιά όμορφα...
fragolino

Φαιδρα Φις είπε...

κι εγώ σε σκέφτομαι Λιτσάκι!

είμαι χαρούμενη που σου άρεσε
η φωτογραφία

για την Πεννούλα
είναι

οτιδήποτε και να πω
είναι λίγο
την αγαπώ πολύ!

καλημέρα φιλάκια

Φαιδρα Φις είπε...

Σταυρούλα μου...

ο πόνος όπως και η Πέννυ λέει
είναι πόρτα
αυτό κρατώ,γιατί καμιά φορά
πίσω απ'αυτή την πόρτα
υπάρχει η πιο σπουδαία θυρίδα

ευχαριστούμε πολύ για
τις τρυφερές σου και ιδιαίτερες ευχές

να είσαι πάντα καλά αγαπημένη μου
πάντα πάντα

σε φιλώ πολύ

Φαιδρα Φις είπε...

fragolino μου

είναι όμορφη η φωτιά
όταν δεν καίει το δέντρο

ευχαριστώ για τη λέξη
επικίνδυνο

αυτό!

σε φιλώ πολύ πολύ

υγ:στην προηγούμενη ανάρτηση
έχεις μια αφιέρωση κι ένα ευχαριστώ,δεν ξέρω αν το πρόσεξες

Madam'Mau είπε...

i like your pictures
that's so beautifull

bye
bise from belgium

Φαιδρα Φις είπε...

Madam'Mau

mille merci!

j espere que tu vas venir pour parler ensemble

Bisous d Athenes

fragolino είπε...

μόλις την είδα.. το ευχαριστώ είναι δικό μου και βγαίνει ζεστό με αγάπη..

το σπίτι μου παλιό, μαθημένο να μένει πάντα με το κλειδί στην πόρτα από τότε, είναι ανοιχτό για όποιον γνωστό ή άγνωστο θέλει να κλέψει λίγη βυσσινάδα και δροσερό υποβρύχιο..

η φωτιά ποτέ να μην κάψει άλλο δέντρο..φαντάζεσαι το δέντρο του fragolino να καίγεται.. απαππα ούτε να το σκέφτομαι δε θέλω

εσύ όλα καλά;
ετοιμάζεσαι για ξεκούραση?

ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ Μ.Ε. - Αναγνωστήρια Δημοτικού ΣΧΟΛΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗ είπε...

Γεια σου Φαίδρα
Οι σκέψεις, ο πόνος και η ηδονή μας δείχνουν ότι ζούμε. Όλα τα προηγούμενα "βρίσκουν" όλους τους ανθρώπους χωρίς προειδοποίηση πολλές φορές
Άραγε αν το δέντρο είχε φωνή τι θα έλεγε για τις φλόγες;

pandiony είπε...

είναι ένα απο τα πιο έντονα ΠΟΙΗΜΑΤΑ
μαγικής ομορφιάς που έχω διαβάσει..
Πέννυ, μια τέτοια ψυχή αν χάνει το σήμα της νιώθω πως είναι επιδή απλώνεται σε κάθε άκρη του απείρου
είναι παντού.. νιώστο και μέσα του φώναξε πρόσταξε κάλεσαι ότι καλό να σου δωθεί..με δύναμη, δεκτικότητα.. το αξίζεις, το έχεις.. άπλωσε το νου και γεύσου τις φλώγες του δέντρου τα θερμά θαύματα.. θησαυροί και σταυροί..
απο αυτό το κομματι φυλαχτό
φιλιά στέλνω
Φαίδρα Φις, αισθαντική φωτογραφία!!!! φωτοποίηση!
πολύ έξυπνη επεξεργασία..

pandiony είπε...

Θαυμαστό!!!!!
υποκλήνομαι..

Φαιδρα Φις είπε...

φραγκολίνο μου
σ'ευχαριστώ

μ'αρέσουν οι ευθείς και ζεστοί
άνθρωποι με ευγενική ψυχή

να κλέψω δεν σκοπεύω αλλά ελπίζω να θες να με κεράσεις εσύ βυσσινάδα και υποβρύχιο-και κανένα καράβι,όχι δεν θα πω-

ετοιμάζομαι αλλά έχω δρόμο
ακόμη
κάποιες υποχρεώσεις
και ο υπολογιστής τα'παιξε
θέλει σέρβις

σε φιλώ πολύ
σ'ευχαριστώ

Φαιδρα Φις είπε...

Νίκο μου
συμφωνώ
όλα αυτά δείχνουν πως ζούμε
κι ευτυχώς δεν γίνεται να είναι
διαφορετικά

αναφέρεσαι στη φωτό ή στους στίχους της Πέννυς για τις φλόγες και το δέντρο?

αν είναι για την εικόνα
προσωπικά δεν τις βλέπω ως φωτιά
αλλά σαν λιωμένες χρυσές κλωστές

ή φως...

σ'ευχαριστώ πολύ

φιλιά

Φαιδρα Φις είπε...

Δία για άλλη μία φορά έχεις δίκιο
αυτό ακριβώς είναι
τι ωραία που το έβαλες σε λέξεις...

ευχαριστώ ειλικρινά αν σου άρεσε
η φωτογραφία

φιλάκια!!

Βασίλης είπε...

Το χαλί όλοι
ανήξεροι πατάμε
και μάλλον σίγουροι,…
μέχρι ο αέρας ν’ αποφασίσει να φυσήξει,…

τότε αποκτούν όλα αξία
κι ας είχαν
πάντα ημερομηνία λήξης

κι ας ανύποπτοι κάθε χρόνο στην αντίστροφη μέτρηση, γελάμε

Κι η μηχανή ακούραστα δουλεύει,…
Με λογισμικό αλάθητο κι άθλιο
Με κριτήριο λογικό και επιβεβλημένο
Μοιάζει αέναο,…
Κερνάς στιγμές ζωές αιώνες
Φορτίζεις συνεχίζεις
Αδειάζεις
Και ξανά,…
Φόρτιση
Ύπνος
Ματαίωση,…

Μόνο Ο Πόνος
Ύπουλος
Δυνατός

μόνος ανεξήγητα ανίκητος
μόνο αυτός αλλάζει τα δεδομένα,…

κι όμως
στην πτώση μετριέται το ύψος της αυθάδειας μας
και καθώς η πέτρα μας κατρακυλάει
ευχή και προσευχή
Ας μείνει πέτρα Ολόκληρη
ώσπου να συντριφτεί στους βράχους,…

Φιλιά και Σκέψη
Σ’ Όλους

Φαιδρα Φις είπε...

Bασίλη μου ΄
αυτός ο ανεξήγητος θεός
ο μόνος

αυτός μπορεί να είναι εξουσιαστής και δυνάστης και δήμιος
αλλά μπορεί να είναι και η λύτρωση και η ίδια μας η ελευθερία
Η Αξιοπρέπεια


Ας μείνει πέτρα Ολόκληρη
ώσπου να συντριφτεί στους βράχους

μου αρέσει πολύ αυτό εδώ που έγραψες
ξέρω το νόημά του
και το μήνυμά σου

και με συγκινείς

σ'ευχαριστώ ζεστά
και σε φιλώ δροσερά

Λουκία της Δίκοπης Ζωής είπε...

Ο ΠΟΝΟΣ.
Ναι ο πόνος είναι μέσα στη ζωή μας.
Είναι σύμφυτος με την ύπαρξή μας.
Μ'αυτόν γεννιόμαστε, κι ας μην το ξέρουμε.
Καραδοκεί στη γωνία να μας αρπάξει στις θανατερές δαγκάνες του.
Ο πόνος-ο πόνοςτης καρδιάς-, ο σκληρός, ο άτεγκτος, αρπάζει τα όνειρα, τα τυλίγει στα φονικά πλοκάμια του, τα συνθλίβει, τα σκορπίζει σαν άχυρα στον αέρα.
Αυτός πολλές φορές καθορίζει την πορεία μας.
Κι αν ακόμα φύγει, αφήνει το σημάδι της πληγής ανεξίτηλο.
Πολλές φορές ο πόνος μας ανοίγει ή μας κλείνει την πόρτα. Όμως ο πόνος μας κάνει δυνατούς μέσα στην αδυναμία μας.
Πολύ αληθινό και συνάμα πολύ σκληρό το ποίημά σου Πέννυ μου, βγαλμένο μέσα από μια πόρτα πόνου, γι' αυτό και απόλυτα αληθινό. Σε λίγους στίχους τα λέει όλα.
Μακάρι ο πόνος σας να είναι ένα μικρό φύσημα του ανέμου, σαν αυτό που κάνει τα φύλλα να θροϊζουν.
Μακάρι ο πόνος να φύγει μακριά, κλείνοντας για πάντα την πόρτα από σας. Να σας αφήσει μια για πάντα έξω. Ναήταν μόνο μια στιγμούλα.
Πέννυ μου μη χάσεις το σήμα.
Κράτα το γερά.
Φαίδρα πολύ όμορφες οι φωτογραφίες.
Σας φιλώ. Καλό απόγευμα.
Alma Libre

pandiony είπε...

μου άρεσαν υπερβολικά όλα..
μην ακουστεί κλισε, αλλα είναι τιμή μου.. να τα λαμβάνω εντώς..
είστε σπάνιοι υπέροχοι άνθρωποι³
τι να λέμε, ευχαρίζομαι και μακάρι να έχω κάτι να σας δώσω κι εγώ,
να πετάξω απο την χαρά μου..
αφού ’’έτσι κι αλλιώς είμαστε μια σπατάλη’’ και τόσο απλώχερα ’χαρίζετε’ ιερές στιγμές ψυχής..
είναι για να γίνουν όλα καλύτερα,
πόσο ομορφαίνει ο πόνος και πόσο είναι ζωή διαβάζω πάλι το ποίημα,και είναι απο αυτά που θα με συντροφεύουν, που είναι οδηγοί.. και πολλές πολλές ακόμα φορές θα υπάρξουν αναφορές σε αυτές τις καθαρές αλήθειες..

pandiony είπε...

ζωογόνο και δυνατο..

Φαιδρα Φις είπε...

Λουκία μου καλημέρα,

κάπου διάβαζα ότι όταν ένα παιδί έρχεται στον κόσμο,
την ώρα που γεννιέται δηλαδή,
πονάει φρικτά,πονάει πολύ
περισσότερο απ'ό,τι η μητέρα
γι'αυτό δεν έχουμε τη μνήμη της γέννησής μας

θέλω-με την ευκαιρία-να γράψω ένα απόσπασμα του "ουρανού και της κόλασης" του Γκαλεάνο

λέει:
"ξύπνησε χωρίς χέρια.κοίταξε το γιατρό και τον παρακάλεσε.σκοτώστε με.

εκείνη τη νύχτα,νύχτα απαίσια,ο αέρας ζεμάταγε από την πύρα.έπεσα σε μια ταράτσα,μόνος κοιτάζοντας τον ουρανό.[...]ο κόσμος χόρευε χαρούμενος γύρω από ένα τελετουργικό δέντρο.όμως εγώ,ξαπλωμένος στην ταράτσα,δεν ήθελα ν'ακούω ούτε μουσική ούτε τίποτα και πάσχιζα να μην αισθάνομαι,να μη θυμάμαι,να μη σκέφτομαι τίποτα,απολύτως τίποτα.[...]
τότε είδα ένα πεφταστέρι.θα μπορούσα να είχα κάνει μια ευχή αλλά ούτε μου πέρασε από το μυαλό.και το παιδί μου εξήγησε:
ξέρεις γιατί πέφτουν τ'αστέρια?Ο Θεός φταίει.Ο Θεός που δεν τα κολλάει καλά.με ρυζόνερο τα κολλάει."

σ'ευχαριστώ πολύ
σου στέλνω τη σκέψη μου

Φαιδρα Φις είπε...

Δία καλημέρα

έχω την εντύπωση-δίχως να ξέρω πολλά πράγματα-πως ο πόνος και οι παράλληλες βιώσεις του,
κάθε φορά διαφορετικές,
άλλοτε είναι άδικες δοκιμασίες
άλλοτε δική μας υποσυνείδητη επιδίωξη-κάτι σαν αυτοτιμωρία-
και κάποτε για να ενισχύσει την ενότητα σώματος και ψυχής.

αφού από κει ξεκινάμε
θα πρέπει κι εκεί να επιστρέφουμε

πολλές φορές μου φαίνεται και σαν μια επικοινωνιακή δίοδος
με το παιδί που υπήρξαμε,εννοώντας την αθωότητα όλων μας των πράξεων,την ανάγκη μας για τη μητρική αγκαλιά

φιλάκι
σ'ευχαριστώ πολύ

Sταυρούλα είπε...

Από το πρωί
Στην Παναγιά τη Φραγκαβιλιώτισσα
Καίει ένα κεράκι για την υγεία και τη δύναμή ΣΑΣ.
Η προσευχή έχει δύναμη,
Το ξέρω!!!
Αν έχει και η σκέψη, θα με νιώθετε κοντά ΣΑΣ.
Ζεστή αγκαλιά και για τις δυο, μεγάλη,
Σα να κλεινε τα δυο μου αγόρια.

Penny είπε...

Φαίδρα
Ευαγγελία
Δια μου
Βασίλη
Λουκία
Σταυρούλα
με συγκινεί και με ταράζει βαθιά η αγάπη σας. Δεν με τρομάζει πια η λέξη, έτσι τη νιώθω κι έτσι θα την πω:αγάπη.
Ευχαριστώ για όλα. Αυτά είναι τα σημαντικά.
Να είστε όλοι καλά και να έχετε δύναμη να χαρίζετε και να σκορπάτε..Ετσι κι αλλιώς είμαστε μια σπατάλη..Οσο για τον πόνο προσωπικά "θα περιμένω άλλες μέρες" που λένε και οι Κατσιμιχαίοι,"θα είμαι εδώ και θα υπάρχω όπως μπορώ" ωσπού να γίνει ο πόνος είδος μουσειακό και μάθημα ιστορίας στα πανεπιστήμια..
Σας φιλώ θερμά
Σας αγκαλιάζω σφιχτά
Πέννυ

Φαιδρα Φις είπε...

Σταυρούλα μου σ'ευχαριστούμε για όλα
για το κεράκι και τη ζεστή αγκαλιά

σε φιλώ πολύ συγκινημένα

να χαίρεσαι!

Φαιδρα Φις είπε...

Πεννάκι μου

σε φιλώ
και σ'αγαπώ

ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ Μ.Ε. - Αναγνωστήρια Δημοτικού ΣΧΟΛΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΑΡΩΓΗ είπε...

Καλησπέρα.
Αναφερόμουν στο ποίημα της Πέννυς. Εγώ βλέπω την φώτο σαν φως πάντως.
Υ.Γ. Σε ευχαριστώ για το add. Τιμή μου.
Καλό βράδυ να έχεις γλυκιά μου Φαίδρα.

pandiony είπε...

Πέννυ θαυμαστή, εγω σε ευχαριστώ αγάπη απο το πιο βάθος ψυχής για τα αρπίσματα σου στις χορδές της καρδιάς μου και δίπλα σας είμαι για ότι..
φιλια απο μένα και τον οίστρο
Ευχομαι περαστικά περαστικα περαστικά κι αγύριστα._
περιμένω την στιγμή να σας δώσω τις μαζεμένες αυτές αγκαλιές σε ένα σουαρέ απίθανο!
μέχρι τότε και για πάντα.. ΔΥΝΑΜΗ..

HELIASTER είπε...

Kαι ο γέρος Άγγλος ναυτικός αναθάρησε και σιγοψιθήρησε καθιστός σκαλίζωντας την πίπα του αδιάφορα για τελευταία φορά καθώς έπαιρνε το πλοίο κλίση..."What a waste"...

Φαιδρα Φις είπε...

γεια σου Νίκο μου!

έτσι να το βλέπεις!
φως

μη μου λες ευχαριστώ

σε φιλώ πολύ

Φαιδρα Φις είπε...

γεια σου Δία!!!
σου έστειλα μέιλ
το πήρες?

ευχαριστούμε πολύ
για την αγάπη και τη στήριξή σου

Δύναμη

φιλάκια

Φαιδρα Φις είπε...

heliaster

δεν αμφέβαλα ότι οι γέροι
ναυτικοί αποτιμούν
με συνέπεια τη σπατάλη

σε φιλώ

ekptwtos είπε...

Γιατί ο πόνος φυσάει την ζωή μου από δω κι από κεί
Κι όπου με στρέφει στρέφω, υπνωτισμένο στάχυ, κεραία του βυθού.....

AYTOS O PONOS..........

Φαιδρα Φις είπε...

ekptwte καλημέρα

φαίνεται πως γνωρίζεις κι εσύ
τον αυτό πόνο

είσαι καλά?

σε φιλώ

Χρήστος Μιχαήλ είπε...

Πάντως πολύ θα το'θελα ένα χειμώνα μου (ολόκληρο) να τον επενδύσω σε μια τέτοια περιοχή όπως ο Πάρνων.

Καλησπέρα.

Φαιδρα Φις είπε...

γεια σου Χρήστο και καλώς ήρθες

δεν είναι αργά
μπορείς ακόμη
να τον επενδύσεις

είναι βέβαιο πως δεν
θα το μετανιώσεις

καλό απόγευμα