κατάλογοι 13-14


Μετά ο Χρόνος για την Ποίηση Πάντα η Ποίηση έρχεται
μετά Και για να πει αυτό που είναι Δεν εξηγεί δεν προσηλυτίζει
Απορεί και σκανδαλίζεται και υποφέρει απ'το μέγεθος του ανυπόφορου
που το κρατά όπως είναι τίποτα να υπόσχεται Λέει μόνον αυτό που είναι
Και έτσι ιερώνει


Δημήτρης Δημητριάδης
Πένθη
Ίνδικτος

4 σχόλια:

Vaso Mprataki είπε...

Φαίδρα Φις
Διάβασα αρκετές αναρτήσεις σου και μου αρέσαν...Θα ξανάρθω σίγουρα...
Καλή σου νύχτα!

άναρχες φλόγες του Προμηθέα Δεσμώτη είπε...

Ο Ποιητής διαβιώνει στην καρδιά μας
Κι ανηφορίζει
κατηφορίζει
Πάντα αδερφός

Καλημέρα Φαίδρα!

Φαιδρα Φις είπε...

Βάσω μου καλημέρα
σε καλωσορίζω και στον Προμηθέα

ευχαριστώ που σου άρεσαν

σε φιλώ

Φαιδρα Φις είπε...

καλή μου Λίτσα
καλημέρα

σου γράφω και το πριν...

"και τώρα έρχεται η Ποίηση Είναι εδώ Μετά την πρόσκρουση Μετά την συντριβή
Πάντα η Ποίηση έρχεται μετά Φορές ούτε τότε έρχεται Φορές ερχόταν ολομόναχη Οι λέξεις της τότε δεν της έρχονταν Ερχόταν ολομόναχη η ίδια χωρίς λέξεις Χωρίς τις λέξεις η Ποίηση τι είναι Κι όμως ερχόταν χωρίς τις λέξεις Κι άλλοτε πάλι η ίδια δεν ήταν καν εκεί ούτε μετά την πρόσκρουση μετά την συντριβή Δεν της επιτρεπόταν Της απαγορευόταν ούτως πως Και αν ερχόταν δεν έλεγε εκείνο έλεγε το δικό της Κάποτε θριαμβολογούσε ή νοηματοδοτούσε Οι λέξεις επιχρύσωναν και ιερουργούσαν μοναχά Τότε επαινούσε δόξαζε αθώωνε Κι ομολογούσε την αποτυχία να φτάσει με τις λέξεις όσα ήθελε να πει Κι ομολογούσε την παραίτηση της Κι έφευγε κλειδωνόταν μεσ'στις λέξεις μιλούσε μόνο για τον εαυτό της παρότι δεν ήξερε ποια είναι ή τιμωρούσε με σιγή το στόμα της που δεν απέτρεψε το πριν Το τι μωρούσε για το πριν"

σε φιλώ πολύ!