Δύσκολα και απλά

Για να μην ξεχνάμε οτι όλα συμβαίνουν επειδή κάποιοι τα ονειρεύτηκαν και τα πραγματοποίησαν. Έτσι. Δύσκολα και απλά.
Για παράδειγμα:
 Γιάννης Κούρος

My music

Kάποτε με έτρεφε η μουσική
τώρα κατέβηκα σε απεργία πείνας
χάρισα τα cd μου στις λαϊκές
έβγαλα τα ραδιόφωνα από τις μπρίζες
έκοψα μαχαίρι τις συναυλίες
αντάλλαξα το i-pod μου
με ένα ζευγάρι ωτοασπίδες

Ο σκληρός μου έχει έναν άδειο φάκελο
που τιτλοφορείται "my music"
αλλά η δική μου μουσική
είναι εντός μου
και μέχρι να την βγάλω από εκεί
θα αρκεστώ σε αυτή

tetrapsifios

*on my mind...

Συννεφιασμένη Κυριακή...

 

Το 31 π.Χ. στην Αλεξάνδρεια

Απ' την μικρή του, στα περίχωρα πλησίον, κώμη,
και σκονισμένος από το ταξείδι ακόμη

έφθασεν ο πραγματευτής. Και «Λίβανον!» και «Κόμμι!»
«Άριστον Έλαιον!» «Άρωμα για την κόμη!»

στους δρόμους διαλαλεί. Αλλ' η μεγάλη οχλοβοή,
κ' η μουσικές, κ' η παρελάσεις που αφίνουν ν' ακουσθεί.

Το πλήθος τον σκουντά, τον σέρνει, τον βροντά.
Κι όταν πια τέλεια σαστισμένος, «Τι είναι η τρέλλα αυτή;» ρωτά,

ένας του ρίχνει κι αυτουνού την γιγαντιαία ψευτιά
του παλατιού - που στην Ελλάδα ο Αντώνιος νικά.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Ήταν μια μέρα σαν κι αυτή..

Μια μέρα..

Μια μέρα απεργία; Πάλι τα ίδια; Τι λέτε ρε μαλάκες;
Απεργία κάνουν οι εργαζόμενοι.
Οι άνεργοι, οι άστεγοι, οι πρόσφυγες και οι νεοσκλάβοι κάνουν εξέγερση.

Εγώ τελείωσα με τις απεργίες.
Θα σας δω στους δρόμους της εξέγερσης, σύντροφοι.

Ντύλαν Τόμας