Land of the free
Αυτούς που ζουν
Κάτω απ’ τα ακριβά παπούτσια σας
Εκεί που αρχίζει ο πολιτισμός σας
Κι ελευθερία πάντα λεν τη μάνα τους
Όσους μεθάνε και σας βρίζουν
Όσους σιωπούν, και σιωπούν, και σιωπούν
Και την ζωή τους πουλάνε ολάκερη φτηνά
Γιατί φτήνα μονάχα αγοράζετε
Όσους κοιμούνται και ξυπνούν
Και πια δεν σας χρειάζονται
Γιατί στο στόμα την ανάγκη έχουν φιλήσει
Κι ό,τι αρχίζει, αυτοί το ‘χουν αρχίσει
Τους ξεχασμένους και τους τσακισμένους
Τους παρανο'ι'κούς και τους κυνηγημένους
Τους ξεπεσμένους, τους εξεφτελισμένους
Τους ηττημένους
Ένα τραγούδι, σαν αγρίμι
στα στήθη μου τους φωνάζει,
ελευθερωτές.
Χαρά Τείνει
Κι όταν τα βράδια-πες μου μικρή-
εκεί, στην πέτρινη φωλιά σου
ρέει το ποτάμι των ματιών,
μαύρο, στα δάχτυλά σου
κι οι φθόγγοι ένα σφιχτό κολιέ,
να πνίγει την μιλιά σου
θα μου λεγες-πες μου μικρή-
πως δεν πονά ποτέ κανείς;
Σώμα που σκαρφαλώνει λεία βουνά
το γέλιο
και το ρυάκι προσκυνά, το μαύρο,
ευαγγέλιο.
so fucked up
Οι πρώην αριστεροί
είναι οι πιο fucked up
τύποι που έχω γνωρίσει.
Χρησιμοποιούν κατά κόρον
αρραγή ιδεολογικά προσχήματα
ενώ θέλουν απλά να γαμήσουν
ό,τι τους έχει γαμήσει.