Σα μια αγρύπνια στάζει μέσα μου η μοίρα των ανθρώπων κι ακριβώς μέσα μου τελειώνουν οι άνθρωποι.Συνορεύω.Ένα βήμα και γκρεμίζομαι από ένα πανύψηλο τοίχο τα αισθηματικά λόγια τους κι οι ιδέες κι αρπάζουν φωτιά οι ζωές τους αυτό το γυαλί πρέπει να έχει μια τρύπα κι από κάποια τρύπα αυτοί θα με παρακολουθούν και θα μ'εκτιμάν θα καταλαβαίνουν τη διαφορά των θανάτων.Εγώ είμαι εθελοντής του τέλους των ανθρώπων και με την ελεύθερη θέλησή μου παραχωρώ και με μια τραγικότητα τους παραχωρώ τον τόπο που πιάνω που κανένας δε με υποχρεώνει αλλά εγώ εξασφάλισα και με το φανατισμένο μου θάνατο τους κρατάω στα χέρια μου γιατί με τον φανατισμένο κι ιδεολογικό μου θάνατο θα συνεχιστώ και σα παληός σβηστός μύθος θα σας βασανίσουν.
...Σ'ένα από τα νησιά του Σολομώντος(Ugi)οι ψυχές,μεταμορφώνονται σε πυγολαμπίδες.Είδαμε πως σ'άλλα νησιά της Μελανησίας αποφασίζει κανείς αν θα μετασαρκωθεί σε πουλί ή σε πεταλούδα. Όταν δεν έχουν το λείψανο,στα νησιά Σαμόα,απλώνουν κατά το μέρος που χάθηκε ο άνθρωπος ένα πανί,και το πρώτο πλάσμα που θ'ανεβεί σ'αυτό,σφήκα,αράχνη,σαύρα,το'χουνε για ψυχή του πεθαμένου.Την Πέμπτη μέρα ύστερα από το θάνατο οι Γκοντ(Gonds)προάρια φυλή των Ινδιών,πηγαίνουν στο ποτάμι,κράζουν το όνομα του νεκρού και πιάνουν ένα ψάρι ή ένα έντομο που λογιέται η ψυχή του.Στη Βιρμανία την ψυχή τη λένε "πεταλούδα"(άρα και τη βλέπουν έτσι).Οι ψυχές των Τανάλα(Tanala)της νοτιοδυτικής Μαδαγασκάρης μετασαρκώνονται σ'έντομα και σκορπιούς κι έτσι τα πλάσματα τούτα δεν τα πειράζουν.Οι ψυχές των Βασιλιάδων των Σιλλούκ[Schilluks]του Λευκού Νείλου παίρνουν και τη μορφή ενός εντόμου.Όταν έτσι,κανένας τους βρει,τέτοιο έντομο,το φέρνει ευλαβικά στο ιερό,θαρρώντας το ψυχή του βασιλιά του.Είδαμε πως για τους Τλασκαλάν[Tlaxcallans]του Μεξικού οι ψυχές των απλών ανθρώπων περνούν σε ζουζούνια...[...]
...Θα ξαναγυρίσω όπως η Περσεφόνη σε μιαν άγνωστη εποχή
