Εν κατακλείδι


Και τώρα φίλοι μου είναι αργά
μια καληνύχτα στη μαμά
και λίγη στάχτη στα μαλλιά
καιρός να πούμε αντίο.

Σκέπασαμε όλους τους νεκρούς
με αρρωστιάρικους ψαλμούς
κλόουν με σοβαρούς σκοπούς
γυμνοί μέσα στο κρύο.

Κατά τα άλλα εσείς
που 'σαστε υγιείς
και αξιοπρεπείς
βοηθήστε μας και λίγο.
Δώστε μας πνοή
στέγη και τροφή
μια ιδέα στεγανή
που να μην μπάζει κρύο.

Πουλάμε σώμα και ψυχή
δώστε μας λίγη προσοχή
στα υπόγεια μαύροι ποντικοί
λουφάζουνε δύο-δύο.

Παίρνουμε σβάρνα τους γιατρούς
αδύνατοι μπροστά στους δυνατούς
και συναντάμε ξέμπαρκους Θεούς
που χάσανε το πλοίο.

Κατά τα άλλα εσείς
που 'σαστε υγιείς
και αξιοπρεπείς
βοηθήστε μας και λίγο.
Δώστε μας πνοή
στέγη και τροφή
μια ιδέα στεγανή
που να μην μπάζει κρύο.

https://www.youtube.com/watch?v=FOJnmGSB8Qo

*για τους απεργούς πείνας, τους απεργούς γενικότερα, τους νεκρούς σε διαδηλώσεις και απεργίες, τους διαδηλωτές γενικότερα, τους νεκρούς γενικότερα, τους νεκρούς σε ναυάγια, τους αιτούντες άσυλο, τους τροφίμους σε άσυλα, τους τόσο τρωτούς και ταυτόχρονα άτρωτους γενικότερα. με αγάπη. και οργή.

Τι λέει ο Νικόλας;




Παράτα το σχολειό, παράτα αυτό το χάλι
Να είσ αφεντικό του εαυτού σου πάλι
Παράτα τα θρανία και τ αμφιθέατρα
Να ρθης στη παραλία να κάνουμ έρωτα.

Παράτα τη δουλειά, παράτα τη τη σκρόφα
Και κοίτα πως εσύ θ αποφασίζεις πρώτα.
Χιλιάδες σουπερμάρκετ γεμάτα πράματα
Γιατί δεν τα βουτάμε για τα γεράματα;

Παράτα το θεό, πατέρα και παρτάλι
Μη θέλεις παντρειά και μισθωτό χαμάλη
Αρνήσου να σαι σκλάβα διπλά κι ολόϊδια
Θα ζήσουν τα παιδιά μας μεσ τα κοινόβια

Παράτα το λοιπόν, παράτα το το κόμμα
Μη θες να κουβαλάς το κουρδιστό σου πτώμα.
Της κεντρικής γαϊδάρας να είσ ερμηνευτής
Αρνήσου να σαι χάφτης και καθοδηγητής.

Κατούρα στη βουλή και σπάστους τα γραφεία
Να πάει να πνιγεί κι η γραφειοκρατία
Και φόρεσε κουκούλα ωσάν σε πρίζουνε
Σε κάθε αναμπουμπούλα μη σε γνωρίζουνε.

Παράτα το στρατό το προβατοποιείο
Και ας μας έχουνε για το τρελλοκομείο
Για μια χαζή πατρίδα οπλίζουν τους λαούς
Δεν κάνει η ιεραρχία για τους αναρχικούς

Στην κοινωνία αυτή σαπίσαμε στ αλήθεια
Απάνθρωποι θεσμοί μας γίνανε συνήθεια
Παράτησέ τα όλα να ζήσουμ άβολα
Οι άλλοι όπως βαδίζουν κι εμείς ανάποδα

 https://www.youtube.com/watch?v=lZqKAv6zmLc

Η ποίηση είναι παντού, είτε θέλουμε, είτε όχι

Ομάδα Από Ποίηση: "Η ποίηση είναι παντού, είτε θέλουμε, είτε όχι"
 
 http://www.vakxikon.gr/content/view/1823/11121/lang,el/
 
Συνέντευξη στο περιοδικό Βακχικόν
στην Μαρία Τσιράκου

Μια επίκαιρη αλλά και παλία συζήτηση σε ένα νέο ανθισμένο τόπο

"Η δική μου γενιά είναι παιδιά που έχουν δύο πτυχία και μοιράζουν φυλλάδια. Ή σαπίζει στην Ομόνοια ή περιφέρει την θλίψη και την ανία της στα βόρεια προάστια. Ή βουλιάζει σε διήμερα αλκοόλ ή πηγαινοέρχεται από την επαρχία στην πρωτεύουσα και από την πρωτεύουσα στην επαρχία, σε δουλειές του ποδαριού. Ζει με τους γονείς της μέχρι να παντρευτεί, ίσως και μετά. Ούτε έρωτα δεν μπορεί να κάνει, δεν ξέρει αν θέλει να παντρευτεί και να φέρει παιδιά σ’ αυτή την άθλια ζωή που ζει. Η γενιά μου σκέφτεται και σκέφτεται πολύ. Δεν πήγε να ψηφίσει, γιατί σκέφτεται".

 «Για να λύσεις ένα θέμα πρέπει πρώτα να παραδεχτείς ότι υπάρχει. Τι θέλετε να πουν; Σιωπούν λοιπόν ή όταν μιλάνε στην καλύτερη βρίζουν, στην χειρότερη τα σπάνε. Αυτά τα κάνουν οι πιο ώριμοι. Οι υπόλοιποι συνήθως αυτοκαταστρέφονται σιωπηλά ή ξεχνιούνται, υπνοβατούν μέσα στα αντικαταθλιπτικά και το διαδίκτυο. Εδώ λοιπόν συνήθως έρχεται ο καλλιτέχνης (αν ήταν ταινία ο ήρωας, αν ήταν θρησκευτικό δράμα ο μεσσίας) και λέει αυτά που πρέπει να ειπωθούν. Τώρα γιατί δεν έρχεται; Αυτό δεν το ξέρω. Ξέρω όμως ότι η κάθε εποχή φτιάχνει αυτό που χρειάζεται. Η εποχή του πολυτεχνείου φαίνεται ότι χρειαζόταν ένα Πολυτεχνείο, ένα κλίμα, μια γενιά. Η δική μας εποχή χρειάστηκε τον Δεκέμβρη του 2008, την πρωτοφανή αποχή 50% των τελευταίων εκλογών. Και ό,τι άλλο καταφέρουμε να φτιάξουμε ακόμα».
Ολη η συζήτηση εδώ:
http://www.indexanthi.gr/greece/politismos/660-penny-milia.html

"Χιλιάδες δυό αλήθειες ο πόνος μου γεννάει"*

"..Γιατι να αιτιολογήσουμε τις ληστρικές μας επιδρομές στις τράπεζες που κρατάνε στα χρηματοκιβώτια τους τον κλεμμένο μας χρόνο;
..
Περάσαμε απ' τα σχολικά μπουντρούμια της πλήξης, της ανίας των σχολικών θρανίων, των χαμένων ωρών μέσα σε τέσσερις τοίχους. Περάσαμε και από τα πανεπιστήμια με τους φοιτητές τους και το μαχητικό.τους ρόλο, αυτόν της δήθεν επαναστατημένης νεότητας. Τι ειρωνία!
..
Γνωρίσαμε τη πλήξη των απομονώσεων που γεννά ο σύγχρονος κόσμος. Στις φυλακές- διαμερίσματα, στους ασφυκτικούς δρόμους, στα γεμάτα μαγαζιά. Στις οικογένειες, τις σχέσεις φίλων , τις ερωτικές σχέσεις. Εκεί όπου τα πραξικοπήματα της επανάληψης βιάζουν τη ζωντάνια της ύπαρξης, όπου οι αριθμοί ασελγούν στο άγνωστο και στο τυχαίο, όπου η οικονομία αλυσσοδένει τα βιώματα. Αφουγκραστήκαμε τους ανήσυχους ύπνους μέσα στη μητρόπολη, αντικρύσαμε τα κενά βλέμματα, ακούσαμε τις προσταγές των αφεντικών και είδαμε τα κάτεργα της μισθωτής σκλαβιάς. Όλα τα πρέπει της σύγχρονης ζωής.
..
Ο κόσμος μας έχει μια μεγάλη ικανότητα : να συμπαρασύρει στους ρυθμούς του, σ' αυτές τις ιλιγγιώδεις ταχύτητες τις φωνές αντίδρασης, τις διαμαρτυρίες εναντίων του, τα διλήμματα που γεννά ο ίδιος. Να θάβει τις αντιφάσεις του. Να εξοστρακίζει τις σφαίρες γι' αυτόν. Ορμητικός χείμαρρος υπερπληροφόρησης, τεχνολογικής εξέλιξης, αναισθησίας.
..
Για να τελειώνουμε. Είμαστε απ' τη πλευρά του αγώνα κόντρα στην εξουσία.
Στην όχθη της διαφορετικότητας."

Φοίβος Χαρίσης
Ντάλιος Αργύρης
Δήλωση στο ειδικό δικαστήριο 29/11/2013

* ο τίτλος από το τραγούδι του Νικόλα Άσιμου
 http://www.youtube.com/watch?v=uEk9OpOYp3A

Υπάρχει κάποια εναλλακτική για την αγάπη;

Αθάνατοι Θνητοί, Θνητοί Αθάνατοι*


1. Σπυρίδων Κοντομάρης του Αναστασίου, 57 ετών, δικηγόρος (πρώην βουλευτής Κερκύρας της Ένωσης Κέντρου).
2. Διομήδης Κομνηνός του Ιωάννη, 17 ετών, μαθητής.
3. Σωκράτης Μιχαήλ, 57 ετών, εμπειρογνώμων ασφαλιστικής εταιρείας.
4. Toril Margrethe Engeland του Per Reidar, 22 ετών, φοιτήτρια από το Molde της Νορβηγίας.
5. Βασίλειος Φάμελλος του Παναγιώτη, 26 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος.
6. Γεώργιος Σαμούρης του Ανδρέα, 22 ετών, φοιτητής Παντείου.
7. Δημήτριος Κυριακόπουλος του Αντωνίου, 35 ετών, οικοδόμος.
8. Σπύρος Μαρίνος του Διονυσίου, επονομαζόμενος Γεωργαράς, 31 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος.
9. Νικόλαος Μαρκούλης του Πέτρου, 24 ετών, εργάτης.
10. Αικατερίνη Αργυροπούλου σύζυγος Αγγελή, 76 ετών.
11. Στυλιανός Καραγεώργης του Αγαμέμνονος, 19 ετών, οικοδόμος.
12. Μάρκος Καραμανής του Δημητρίου, 23 ετών, ηλεκτρολόγος.
13. Αλέξανδρος Σπαρτίδης του Ευστρατίου, 16 ετών, μαθητής.
14. Δημήτριος Παπαϊωάννου, 60 ετών, διευθυντής ταμείου αλευροβιομηχάνων.
15. Γεώργιος Γεριτσίδης του Αλεξάνδρου, 47 ετών, εφοριακός υπάλληλος.
16. Βασιλική Μπεκιάρη του Φωτίου, 17 ετών, εργαζόμενη μαθήτρια.
17. Δημήτρης Θεοδώρας του Θεοφάνους, 5 ετών, ενώ διέσχιζε με τη μητέρα του τη διασταύρωση της οδού Ορεινής Ταξιαρχίας με τη λεωφόρο Παπάγου στου Ζωγράφου, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά στρατιωτικής περιπόλου.
18. Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας, 43 ετών, Αφγανός τουρκικής υπηκοότητας, ταχυδακτυλουργός.
19. Αλέξανδρος Παπαθανασίου του Σπυρίδωνος, 59 ετών, συνταξιούχος εφοριακός.
20. Ανδρέας Κούμπος του Στέργιου 63 ετών, βιοτέχνης.
21. Μιχαήλ Μυρογιάννης του Δημητρίου, 20 ετών, ηλεκτρολόγος.
22. Κυριάκος Παντελεάκης του Δημητρίου, 44 ετών, δικηγόρος.
23. Ευστάθιος Κολινιάτης, 47 ετών.
24. Ιωάννης Μικρώνης του Αγγέλου, 22 ετών, φοιτητής.

* τίτλος δανεισμένος από τον Νίκο Καρούζο.

Δικαίωμα στην τεμπελιά

Πωλ Λαφάργκ 
(παντρεύτηκε κόρη του Μαρξ, Λώρα, έκαναν τρεις γιούς που πέθαιναν μέχρι να γίνουν 3 ετών, διαδοχικά από 1868-72. Συμμετείχε στην γαλλική κομμούνα. Αυτοκτόνησαν μαζι.)

Το 1880 ο Λαφάργκ επιστρέφει στη Γαλλία και δημοσιεύει "Το δικαίωμα στην τεμπελιά" σε συνέχειες, στην εφημερίδα "L' egalite". Το έργο του Λαφάργκ διχάζει και φέρνει σε αμηχανία τους σοσιαλιστές, γιατί ενώ όσα γράφει για την οικονομία και τις ελεεινές συνθήκες ζωής των εργαζομένων συμπίπτουν με τα λεγόμενα του Μαρξ, που είναι η απόλυτη αυθεντία για τους ίδιους, και ο Λαφάργκ είναι γνωστός πολιτικός αγωνιστής και γαμπρός του, ο τρόπος που διαπραγματεύεται το θέμα του είναι ανορθόδοξος: τα εργατικά κόμματα σε όλες τις χώρες του κόσμου διεκδικούν -ακόμα και σήμερα- το δικαίωμα στη δουλειά.
Ο Λαφάργκ μαζί με τον Ζιλ Γκεσντ συγγράφουν το οικονομικό πρόγραμμα του Γαλλικού Εργατικού Κόμματος, με το οποίο, μεταξύ άλλων, απαιτούν καθιέρωση μιας ημέρας ανάπαυσης την εβδομάδα για όλους τους εργαζόμενους, απαγόρευση της παιδικής εργασίας κάτω των 14 και περιορισμό της εργασίας των ενηλίκων στις οκτώ ώρες (η αργία μιας ημέρας καθιερώνεται, τελικά, στη Γαλλία το 1906 και το οκτάωρο το 1909).
  Lafargue took this idea from Aristotle’s dictum that merchants and other workers had no time to develop the mind, and so were inferior to pure intellectuals or philosopher kings. Practically, implementing this idea would have the effect under capitalism of reducing unemployment by sharing the available paid work. Lafargue, however, argued not only for abolishing work, but that people engage in hedonism with their newly found free time. This pamphlet became the most translated socialist work after the Communist Manifesto, and was translated into Russian before the latter had been. the economic anthropologist Marshall Sahlins (b. 1930) and others in showing that primitive hunter-gatherers worked less than the proletariat in capitalist societies, because they are not forced by capitalists to produce economic surplus value to be extracted; thus, they limit their desires, producing only what is necessary for subsistence. This tradition may be viewed as a Lafarguean movement, in inspiration, one attempting to show that work is neither desirable nor necessary, or even possible.

περισσότερα εδώ:
http://www.biblionet.gr/author/7131/%CE%A0%CF%89%CE%BB_%CE%9B%CE%B1%CF%86%CE%AC%CF%81%CE%B3%CE%BA
http://www.marxists.org/glossary/people/l/a.htm#lafargue-paul
http://www.encyclopedia.com/topic/Paul_Lafargue.aspx

Η νύχτα











Βαν Γκογκ

το μαύρο μπλε        
της θάλασσας                
της νύχτας                
των ματιών

 (http://ntokimanter.gr/videos/vincent-van-gogh)




ΕλΕυθΕρίΑ

https://www.youtube.com/watch?v=fup-V-Vpn8U

carlo giuliani



http://www.nadir.org/nadir/initiativ/agp/free/genova/pics3a.htm

Ταξίδι με ποιήματα και μουσική..

Ταξίδι

7 ποιητές διαβάζουν

Τραγούδι/κιθάρα: Lara Eidi
(http://www.reverbnation.com/laroushka)

Παρασκευή 19 Ιουλίου 2013, 21:00
 στο EL VIAJE music bar (Κολοκοτρώνη 45, Βύρωνας) 
  
Ποιήματά τους διαβάζουν οι:
            Δημήτρης Αθηνάκης, Αγγέλα Γαβρίλη, Ναταλία Κατσού, Αλέξιος Μάινας,
    Ανέστης Μελιδώνης, Πέννυ Μηλιά, Έλενος Χαβάτζας.

Η δημοκρατία πεθαίνει

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=cj9PufVmW9I
Ο Έλληνας
σηκώθηκε από τον καναπέ
όταν έκλεισε η τηλεόραση.

Δυο χρόνια μετά..


Πλατεία Ταχρίρ

Γκίζα

σκέπασε το πρόσωπο
-όχι-

Άχμετ- Χάλεντ- Γιώργη

πώς το Κα θα σε βρει
με ξεσκισμένο πρόσωπο;

πώς να σε γνωρίσει τώρα η ψυχή σου;

Μάι- Φατιμέ- Μοχάμεντ

μην κρύβεστε πια
στα καφενεία του Κα'ί'ρου

κυνηγημένοι μου
κυνηγημένοι Ρα

Turquoise και Lapis lasuli
Henna και limestone
θα ζωγραφίσουμε

βγείτε, βγείτε ήλιοι
απ' τις κρυψώνες σας

30 χρονών ήλιους
θ' ανθίσουμε,
Πατέρα του Τρόμου,
στους τάφους μας
για τους χλωμούς τουρίστες.


*Ka=η ζωτική ενέργεια (ένας απο τους λόγους που διατηρούσαν τα πρόσωπα μετά θάνατο ήταν να τους αναγνωρίσει η ψυχή και να τους οδηγήσει..)

Ρα= ο θεός ήλιος.

Πατέρας του τρόμου=το άλλο όνομα της Σφίγγας, που υποτίθεται πως "φυλάει' τους τάφους.

Βραβείο ηθικής, μετά θάνατον.

Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών, μετά θάνατον, στους δύο Πακιστανούς, Hamayun Anwar, 18 ετών και Wakar Ahmed, 32 ετών, για υπέρτατη πράξη αυτοθυσίας καθώς βρήκαν τραγικό θάνατο στην προσπάθειά τους να απεγκλωβίσουν ένα ηλικιωμένο ζευγάρι από τις ράγες του τραίνου

Χρόνης Μίσσιος

"Ξέρεις τι είπε ο Δαντόν πριν τον καρατομήσουν; «Τα βήματα της ανθρώπινης ιστορίας είναι οι ταφόπετρες των ρομαντικών». Κατάλαβες; Και μέσα σε όλη την πορεία της ιστορίας, οι μόνοι που έσωσαν την αθωότητά τους ήταν αυτοί που σκοτώθηκαν νωρίς, πριν γίνουν εξουσία. Γιατί, σου λέω, ότι η εξουσία είναι το χειρότερο, είναι το τρομακτικότερο εφεύρημα του ανθρώπου!"




Πορεία


Στην πορεία
Δεν ακολουθώ μια ιδέα
Είμαι μια ιδέα.
 
Διαδηλώνω τις κόκκινες δακρυγόνες σκέψεις μου.
 
 
όποιος ξεχνάει χάνεται, ραγίζει όποιος θυμάται

Δύσκολα και απλά


Για να μην ξεχνάμε οτι όλα συμβαίνουν επειδή κάποιοι τα ονειρεύτηκαν και τα πραγματοποίησαν. Έτσι. Δύσκολα και απλά.
Για παράδειγμα:
 Γιάννης Κούρος

My music


Kάποτε με έτρεφε η μουσική
τώρα κατέβηκα σε απεργία πείνας

χάρισα τα cd μου στις λαϊκές
έβγαλα τα ραδιόφωνα από τις μπρίζες

έκοψα μαχαίρι τις συναυλίες
αντάλλαξα το i-pod μου

με ένα ζευγάρι ωτοασπίδες

Ο σκληρός μου έχει έναν άδειο φάκελο
που τιτλοφορείται "my music"
αλλά η δική μου μουσική
είναι εντός μου

και μέχρι να την βγάλω από εκεί
θα αρκεστώ σε αυτή


tetrapsifios

*on my mind...